گنجور

شمارهٔ ۴

خداوند! تویی ک اوراد مدحت
بر افلاک و عناصر فرض باشد
به جنب سرعت عزم عنانت
سما سنگین عنان چون ارض باشد
برون است از کمیّت جودت آری
غرض عاری ز طول و عرض باشد
غرض از مایۀ تصدیع بیت است
که بر رأی منیرت عرض باشد
کسی کز تیغ او خور مایه دار است
روا داری که او را قرض باشد

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری: قطعه
منبع اولیه: سید محمدرضا شهیم

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

خداوند! تویی ک اوراد مدحت
بر افلاک و عناصر فرض باشد
هوش مصنوعی: ای خداوند! تویی که ستایش‌ها و نیکنامی‌هایت بر آسمان‌ها و عناصر جهان فرض و واجب است.
به جنب سرعت عزم عنانت
سما سنگین عنان چون ارض باشد
هوش مصنوعی: با سرعت و عزم خود حرکت کن، که همان‌طور که زمین سنگین است، این کار نیازمند پشتکار و تلاش است.
برون است از کمیّت جودت آری
غرض عاری ز طول و عرض باشد
هوش مصنوعی: بیرون از محدوده‌ی اندازه و کمیت، بخشش و سخاوت واقعی وجود دارد، زیرا هدف از آن وابسته به ابعاد فیزیکی نیست.
غرض از مایۀ تصدیع بیت است
که بر رأی منیرت عرض باشد
هوش مصنوعی: هدف از بیان این شعر، این است که مطلبی که قصد دارم بیان کنم، به راءی و نظر تو عرضه شود.
کسی کز تیغ او خور مایه دار است
روا داری که او را قرض باشد
هوش مصنوعی: کسی که از ضربه شمشیر او زخمی شده و دارایی دارد، آیا تو اجازه می‌دهی که او وام بگیرد؟