شمارهٔ ۹
دلبرا به زین توقّع بود بر الطاف تو
از جهانت برگزیدم یار خود پنداشتم
چون ز بستان امیدت خار امّیدم دمید
لاجرم نومید گشتم بوستان بگذاشتم
اطلاعات
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری: قطعه
منبع اولیه: چکامه
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
دلبرا به زین توقّع بود بر الطاف تو
از جهانت برگزیدم یار خود پنداشتم
هوش مصنوعی: عزیزم، من از تو انتظار دارم که با رحمتهایت را فراهم کنی، من دوستداشتنیترین فرد را از میان همه موجودات انتخاب کردم و او را یار خود تصور کردم.
چون ز بستان امیدت خار امّیدم دمید
لاجرم نومید گشتم بوستان بگذاشتم
هوش مصنوعی: به خاطر ناامیدیای که از باغ امید داشتم و به جای گل، فقط خاری دیدم، بنابراین ناامید شدم و دیگر به آن باغ فکر نکردم.