هوش مصنوعی: چند بار ای اشک، به خاطر عشق دلتنگی می‌کنی و همچنان در حال ناله و گریه برای کسانی هستی که همیشه مورد سرزنش و اتهام قرار گرفته‌اند؟

هوش مصنوعی: ای مرگ، وقتی به سر بالین من بیایی، می‌ترسم که به امید زندگی کردن نزد من بنشینی و در نهایت با حسرت بروی.

هوش مصنوعی: من پای دل خود را می‌بوسم و به آن می‌گویم مبادا در روز قیامت، از زخم‌های سرزنش و ملامت به سلامت خارج شوی.

هوش مصنوعی: ای دل، تو به خاطر حسادت به او و اینکه او کنار دیگران است، زانوی غم به بغل گرفته‌ای. اگر تو از این حلقه‌ی دوستی جدا شوی، او هرگز جای تو را پر نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: درد و ناراحتی که به وضوح بیان می‌شود، نباید در دل تو جا داشته باشد. اگر به خوبی و سلامت از این وضعیت خارج شوی، به مسیر زندگی ادامه بده.