هوش مصنوعی: پرنده‌ها، هم زاغ و هم بلبل، هر کدام آهنگی قدیمی و مخصوص به خود دارند. هر کسی صدا و نغمه‌ای دارد و من هم صدای خاص خودم را دارم.

هوش مصنوعی: در این باغ هم‌صدایی مشابه هرگز ندیدم، به همین دلیل بر لب پرندگان چمن با یک جادو و راز، که همان زمزمه‌ای باشد، می‌زنم.

هوش مصنوعی: به من اجازه ندادند که ناله کنم، اما نفس‌ام از شادی وطن، آهسته شعری را بر لب می‌سراید.

هوش مصنوعی: اگر در راه یاری مظلومان و انسان‌های شهید قدم نهادی، نام تو بر زبان‌ها جاری خواهد شد و هر گوشه‌ای صدای تو به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: در مکان شهادت ما، هنری را می‌توان دید که آنجا سرها جدا از بدن می‌رقصند و هر یک از آن‌ها نغمه‌ای سر می‌دهند.