هوش مصنوعی: عاشقان به خاطر عشق خود به طور متفاوتی احساساتی را تجربه می‌کنند؛ آن‌ها در حالی که اشک‌ها را به خاطر جدایی و غم می‌ریزند، می‌خندند و با وجود درد و رنج، زیبایی‌ها را نیز در دل خود نگه می‌دارند.

هوش مصنوعی: من غم و اندوه خود را در پرده‌هایی از خون دل می‌پیچم، زیرا در ادبیات شرم و حیا، ریختن حتی یک قطره اشک به صورت عریان، کفر و ناپسند است.

هوش مصنوعی: دل من همچون دریایی پر از خون است و سینه‌ام پر از غم و ناراحتی. چگونه می‌توانم یک قطره اشک را به آرامش برسانم؟

هوش مصنوعی: اگر احسان و خوبی بر چهره‌ی ابرهای بهاری نمایان بود، پس باید خون شهیدان بر خاک ریخته می‌شد.

هوش مصنوعی: عطر گل از هر قطره خون بلبل به مشام می‌رسد، ولی این صرفه ندارد که بلبل، خونش را در باغ گل بریزد.

هوش مصنوعی: در بعضی اوقات، زیبایی و دل‌خوشی در گلستان وجود دارد و در برخی دیگر، دل انسان از روی افسردگی و غم گرفته است. اشک‌هایی که به خاطر این ناراحتی ریخته می‌شود، نشان‌دهنده‌ی این احساسات متضاد است.

هوش مصنوعی: تو به گونه‌ای صحبت می‌کنی که دیگران را حیرت‌زده می‌کنی، اما شایسته است که از این همه ادعا خجالت بکشی. در حالی که فقط نگاه و زیبا کردن جلوه‌های ظاهری مثل گلستان را به عهده داری.