هوش مصنوعی: ما در زندگی تنها با خون و تلاش خود پیشرفت می‌کنیم و هیچ مشکلی را نمی‌پذیریم، حتی اگر به بهای صد گل زیبا تمام شود.

هوش مصنوعی: ما در این باغ با گل زیبایی حضور داریم، هرچند که از درد و رنج و خونریزی پر هستیم، اما این احساس را نشان نمی‌دهیم و رنگی از ما بیرون نمی‌آید.

هوش مصنوعی: محبت همچون خاکستر دوستی را به باد داد، ما برای جلوگیری از حسادت مجنون، آیینه را به او نمی‌دهیم.

هوش مصنوعی: ما مانند افرادی هستیم که در جستجوی دریا هستیم و با وجودی که تشنه‌ایم، از دل خود زخم می‌خوریم و حتی زحمت رسیدن به آب را نمی‌کشیم.

هوش مصنوعی: عشق دوست برای ما مانند نوشیدنی‌ای است که از سختی‌های زندگی برمی‌خیزد، و ما به هیچ وجه برای درمان دردهای خود به راهکارهای فلسفی و فکری مانند نظرات فلاطون روی نمی‌آوریم.

هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که از بار سنگین و مشکلاتی که در زندگی داریم، هیچگاه برای به دست آوردن زندگی بهتر به کسی آسیب نمی‌زنیم. ما به جای اینکه به دیگران حمله کنیم یا کارهای ناپسند انجام دهیم، سعی می‌کنیم با درد و رنج خود کنار بیاییم.

هوش مصنوعی: ما دل خود را با زیبایی‌های آسمان خوش نمی‌کنیم و از شراب ناخالص نمی‌نوشیم.