شمارهٔ ۴۳۷
ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایم
آب از کنار چشمه ی خورشید خورده ایم
شاهانه مجلسی طلب و ساقیی که ما
می در شرابخانه ی جمشید خورده ایم
در مجلسی حبیب ز دست مسیح و خضر
آب بقا و نعمت جاوید خورده ایم
مستیم ازان شراب که با محرمان بباغ
در سایه ی درخت گل و بید خورده ایم
دل بسته ایم همچو فغانی بلطف دوست
از شاخ عمر میوه ی امید خورده ایم
اطلاعات
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: چکامه
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایم
آب از کنار چشمه ی خورشید خورده ایم
هوش مصنوعی: ما از صدای خوش ناهید (الهه ی عشق و زیبایی) لذت بردهایم و نوشیدن شراب را تجربه کردهایم همچنین از آب زلال چشمهای که به خورشید نزدیک است، بهرهمند شدهایم.
شاهانه مجلسی طلب و ساقیی که ما
می در شرابخانه ی جمشید خورده ایم
هوش مصنوعی: به فکر برگزاری جشن و مهمانیای بزرگ و با شکوه باش و از کسی بخواه که به ما شراب بدهد، چون ما در گذشته در میخانه جمشید شراب نوشیدهایم.
در مجلسی حبیب ز دست مسیح و خضر
آب بقا و نعمت جاوید خورده ایم
هوش مصنوعی: در جمعی که در آن دو محبوب از دست مسیح و خضر، نوشیدنی جاودان و نعمتهای پایدار را چشیدهایم.
مستیم ازان شراب که با محرمان بباغ
در سایه ی درخت گل و بید خورده ایم
هوش مصنوعی: ما از شرابی شاد و مست هستیم که در کنار دوستان نزدیک خود در باغ، زیر سایه درختان گل و بید نوشیدهایم.
دل بسته ایم همچو فغانی بلطف دوست
از شاخ عمر میوه ی امید خورده ایم
هوش مصنوعی: ما به محبت دوست دل بستهایم و مانند فغان و نالهای که بر سر دوراهی قرار دارد، از درخت عمر میوهی امید را چیدهایم.