هوش مصنوعی: عالم بزرگ هستی هرگز برای هیچ کس لباسی از ماندگاری ندوخته است.

هوش مصنوعی: در زمانی که رستم قدرت و توانایی خود را به نمایش گذاشت و دستش را در برابر دشمنان گشود، اسفندیار نتوانست از او نجات یابد و جانش را حفظ کند.

هوش مصنوعی: در میان چالش‌های زمان، او به مانند کمانی که تیر فکرش را رها کرده باشد، به تأمل و اندیشه پرداخته است.

هوش مصنوعی: برای به دام انداختن آزادگان و تسلط بر آن‌ها، طنابی از الیاف سفید و سیاه بافته شده است.

هوش مصنوعی: عاقل از این دنیا به جایی نرسید، چرا که مانند تنور سینه‌اش نمی‌تواند جگرش را بسوزاند.

هوش مصنوعی: دنیا به جای اینکه مسائل دینی را در نظر بگیرد، به سراغ مطالب مادی و دنیوی رفته است. این دنیا با دشمنان ارتباط برقرار می‌کند و از دوستان روی برمی‌گرداند.

هوش مصنوعی: از دنیای فریبنده و خودبزرگ‌بینی دوری کن، زیرا پیش از این، پرنده افسانه‌ای عنقا به‌خاطر همین غرور به سوی تنهایی و انزوا پرواز کرد.