هوش مصنوعی: اهل هنر به خاطر من سخن می‌گویند و فتوا می‌دهند. همه چیز به نفع من و به کام من است.

هوش مصنوعی: نقد سخن مانند جاری شدن آب در بازار علم و دانش است؛ اما اگر چیزی به نام من بر آن زده نشود، هیچ ارزشی نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: روز و شب من هیچ فرقی ندارند؛ هر دو در تاریکی سپری می‌شوند و روشنی صبح فقط از دل همدم شب من به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: در میدان صبر ایستاده‌ام و در حال گشت و گذار هستم، نفس من مانند اسبی در حال تاخت و تاز است که سرسخت و پر قدرت است.

هوش مصنوعی: من ایمان صحیحی دارم و پیرو بهترین انسان‌ها هستم. در آغاز نیکویی این جهان، عقل امام من است.

هوش مصنوعی: من علاقه‌ای به باغ و باغبانی ندارم، و اگر هم علاقه‌ای باشد، تنها به خاطر اخلاق نیکوی آنجا و سلامی که به آنجا دارم است.

هوش مصنوعی: چرا من به دنبال لبخند رضایت و خوشنودی هستم در حالی که می‌توانم شراب و عسل بنوشم و لذت ببرم؟ جام من همین است.

هوش مصنوعی: من هرگز در حضور افراد کم‌مایه و بی‌ارزش نمی‌ایستم، چرا که مقام و منزلت من در هنر و فرهیختگی بالاتر از آن است که در کنار آن‌ها قرار گیرم.

هوش مصنوعی: چند پرنده مثل کرکس می‌توانند دنبال لاشه‌ها بروند، اما آسمان آبی فقط شکار کبوتر من است.

هوش مصنوعی: در زندگی فقط از چیزهای محدود بهره‌مند می‌شویم. بنابراین نباید به خاطر فانی بودن زندگی، به امید دو نان گول خورده و فریب مراوده‌های ظاهری دیگران را بخوریم، زیرا عواقب این طمع می‌تواند به دردسر بیفتد و ما را از اهداف واقعی‌امان دور کند.

هوش مصنوعی: کودک هنوز شیر می‌خورد و از پستان مادرش تغذیه می‌کند. زمان تهیه و پرورش روح او در این مرحله از زندگی‌اش است.

هوش مصنوعی: با اینکه مانند یوسف در زندان گرفتار شدم، اما گویایی کلام من، مانند مسیح در سراسر جهان منتشر است.

هوش مصنوعی: هر سخن درست و صحیحی را با تأمل و دقت باید بررسی کرد. ما بسیاری از چیزهای بی‌فایده را کنار گذاشته‌ایم، اما هنوز هم در بعضی مسائل ساده و ابتدایی دچار نادانی هستیم.

هوش مصنوعی: کیست که بتواند بگوید که من پیش بزرگان علم و فضل، فرزند یمین هستم، و این سخن به نام من است؟

هوش مصنوعی: من به دنبال شکار هنر، دل و احساسات خود را به باد داده‌ام و اکنون مرغ فضیلت، در دام من گرفتار شده است.