هوش مصنوعی: زخم من در صبح قیامت سر و صدایی ایجاد می‌کند که خون گرم من مانند سمند، تیز و سرکش است.

هوش مصنوعی: چشم‌هایت مانند ابروهای زیبا و دلربا، حسادت را بر زبان می‌آورند و نشان می‌دهند که چقدر به من تیر می‌زنند و درد می‌دهند.

هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند تمرینی است که قلب را به تپش می‌اندازد و همچون بسم‌الله که بر قله ای از بلندی جاری می‌شود، جان را می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر وجود انسان‌ها فقط به ظاهر و زینت‌جات وابسته باشد، نشان‌دهنده‌ی این است که آن‌ها از ویژگی‌های واقعی مردانگی و ارزش‌های درونی خالی‌اند، حتی اگر به شکل ظاهری برجسته و زیبا باشند.

هوش مصنوعی: زیبایی و ارزش هر فرد به تناسب وضعیت و شرایط اوست. برخی شاید برای نشان دادن مقام خود تاج و افسر داشته باشند، اما در حقیقت، قیچی کردن این افسر برای کنترل او از خود او سخت‌تر است.

هوش مصنوعی: کسی که با شادی و سادگی خود را به شرایط سخت بسپارد، در برابر تهدیدات زمان در امان است و هیچ‌کس نمی‌تواند بر او تسلط یابد.

هوش مصنوعی: در زمانی که انسان‌ها قدرت انجام کارها را ندارند، برخی مشقات و مشکلات برای آنها به صورت آزاردهنده جلوه می‌کند، مانند اینکه پرنده‌ای که نمی‌تواند پرواز کند، به شمارش تیغ‌های یک شهر می‌پردازد.

هوش مصنوعی: بار سنگین طلب، ما را مثل کوه پر از اندوه کرده است و در این وضعیت، فقط به ناله‌ای در خاموشی اشاره می‌کنیم که بر لبهٔ تیز و خطرناک زندگی نشسته‌ایم.

هوش مصنوعی: طبیعت سرکش و بی‌قرار به سختی می‌تواند به آرامش و هماهنگی برسد. گرفتن چیزهای ارزشمند و گرانبها مانند آب و گوهر از دلی پر از چالش و مشکلات بسیار دشوار است.

هوش مصنوعی: از هنر، سطح و میزان هر کس مشخص می‌شود. مانند اینکه نوری که از شمع می‌آید، نشان‌دهنده‌ی وجود و زیبایی ذات آن است.