هوش مصنوعی: در تلاش هستم تا زیبایی و هماهنگی تو را الگوی خود قرار دهم و به بلندای معانی تو ناله می‌زنم.

هوش مصنوعی: شام غم‌انگیز من، با صبح خوبی که دارم چه کاری می‌تواند برای بخت بد من انجام دهد؟ سایه‌ی بید، تو را مجنون کرده است.

هوش مصنوعی: می‌خواهم خاک‌های این چمن را بر سر بریزم، زیرا آن‌قدر گل در آن روییده که نقش پاهای تو با رنگ سرخ را به یادگار گذاشته است.

هوش مصنوعی: دنیا به خاطر نگاه شگفت‌زده‌ام به هم ریخته است و از چشمانم ناله‌ای بلند برمی‌خیزد که از شدت شیفتگی به توست.

هوش مصنوعی: شور و هیجان به خاطر ناتوانی و کمبود نیست، بل که قانون تو این است که در دل سختی‌ها و مشکلات، رشته‌ای از استقامت و توانمندی وجود دارد.

هوش مصنوعی: درک یگانگی، تفاوت‌های دوگانگی را کنار می‌زند. سال‌هاست که این سرنوشت را برای خودم نوشته‌ام و جادو و سحر تو را شناخته‌ام.

هوش مصنوعی: هر چیزی که می‌بینم یادآور توست. تمامی دنیا در یک حالت غمگین به حال تو زانو زده است.

هوش مصنوعی: ای دل دیوانه، صبر کن، چون چاره‌ای جز صبر نیست. چشمان آهو در دشت تو را در خود غرق کرده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر آزادی در آغوش تو جا بگیرد، دیگر هیچ کس نمی‌تواند موضوع تو را محدود کند.