هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه چیزی باعث ناراحتی و فشار در دل مجنون شده است. این طوفان در نهایت چطور زمان و آرامش هامون را دگرگون کرده است.

هوش مصنوعی: با هر بار پلک زدن، دلی پر از شوق و نشاط را تجربه کن، چرا که زیبایی او چنان پرشور و جذاب است که توانسته است مستی را در قلب‌ها ایجاد کند و نوشیدنی‌های دلپذیری را به جان‌ها هدیه دهد.

هوش مصنوعی: شعرتو که می‌خوانی، اشک‌هایم با امیدی ناچیز به‌سوی آسمان می‌ریزد. این اشک‌ها شاید نشان‌دهنده‌ای از پیشرفت و تعالی باشد، حتی اگر تلاش‌های بی‌اساسی از سوی کسانی که همت و اراده قوی ندارند، به نظر برسد.

هوش مصنوعی: در این باغ، سرو و شمشاد به من آرامش می‌دهند و هرکدام به نوبه خود، آهنگی دلنشین و زیبا دارند که نشان‌دهنده‌ی خوی موزون و هماهنگ طبیعت است.

هوش مصنوعی: باید از بی‌تفاوتی نسبت به دنیا خلاص شوی و به خودت برسید. تا کی می‌خواهی مانند مار مرده تحت تأثیر چیزهای بی‌ارزش و خسته‌کننده زندگی کنی؟

هوش مصنوعی: افتخار و مرتبه‌ی بالا به افرادی که نازل و بی‌ارزش هستند، تعلق نمی‌گیرد. در اینجا، به وضوح اشاره شده که مقام و عزت حقیقی فقط برای افراد با شایستگی و توانمندی است و هر فردی که صفات پست دارد، نمی‌تواند به چنین مرتبه‌ای دست یابد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که سختی‌های ناشی از طمع و حرص باعث شده که زمین، مانند خاک اژدها، چهره‌ی افراد طماع و حرص‌ورز را بلعیده باشد، اما نتوانسته است شخصی مانند قارون را به طور کامل جذب خود کند. به عبارتی دیگر، طمع و حرص باعث تباهی و نابودی افراد می‌شود، اما برخی افراد با همه‌ی ثروت و قدرت خود هنوز نتوانسته‌اند در این پروسه ناپدید شوند.

هوش مصنوعی: شما از گرد و غبار و زشتی‌های زندگی محو می‌شوید، درست مانند آتش که خاکستر را به وجود می‌آورد و عمل صابون را انجام می‌دهد.

هوش مصنوعی: کسی که به درک من از این سخن شهید بی‌نوا ایمان دارد، باید بداند که من رنگ خون را به دست قاتل مانند حنای او کرده‌ام.

هوش مصنوعی: کسی جز لیلی نمی‌تواند راز عشق و محبت مردم خاکی را درک کند، همان‌طور که ناله و آهنگ او برای مجنون شوق و هیجان به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: به نشانه‌ها و نشانه‌های اثر نگاه کن، اما درباره آنها نظر ندهید. بیدل، در مورد چیزی که ناشی از آفرینش بی‌نهایت است، نمی‌توان به طور قطعی اظهار نظر کرد.