هوش مصنوعی: خداوندا، دلیلی از زیبایی و جذابیت چشمان این معشوقان تاریک و عجیب به ما عطا کن که برابر با آرزوهای ما باشد.

هوش مصنوعی: اگر در روز قیامت چنین شود که حیرت و اضطراب به حدی برسد که قاتل مانند مژگانش به عقب نگاه کند، در آن صورت دست‌های دادخواهان را به زحمت خواهند یافت.

هوش مصنوعی: چگونه ممکن است که خاک ما جاذبه نگاه بت‌ها شود؟ نمی‌توان با نیرنگ سرمه، چشم‌های سیاه آن‌ها را فریب داد.

هوش مصنوعی: سخت است که انسان مغرور و متکبر، از مزرعه ما که خاکش پایمال شده، به رویش و رشد این گیاهان ضعیف پی ببرد.

هوش مصنوعی: هیچ چيز نمی‌تواند مانند سکوت، بر دل‌هایی که درگیر عشق و احساسات هستند، گواهی دهد. برای شادابی دل‌ها، کافى است که زیبایی و دلنشینی یک سرمه، که نماد عشق و محبت است، به آن اضافه شود. صفا و زیبایی در این عشق، به اندازه‌ی کافی وجود دارد.

هوش مصنوعی: از شوخی‌ها و گناهان خود می‌ترسم، که شاید در روز قیامت دل شکسته‌ام باعث شود که زبان بیگناهان به سخن بیاید و حقیقت را برملا کند.

هوش مصنوعی: می‌توان بدون تردید و تأمل به راحتی زمین و آسمان را به هم زد، اما اگر از این کار احساس پشیمانی کنیم، باید به مسئولیت‌های خود و عواقب آن توجه کنیم.

هوش مصنوعی: نشانه‌ها و آثار دنیا بی‌پایه و بی‌دوام هستند، مانند نگینی که به طور بی‌فایده‌ای در زنجیر قرار دارد و تنها نام پادشاهان را بر روی خود دارد.

هوش مصنوعی: در این باغی که بسیاری از رنگ‌ها و زیبایی‌ها وجود دارد، حتی کوه‌هایی که خود را بی‌نیاز و مستقل می‌دانند، باید به جای نگاه کردن به آن‌چه دیگران عرضه می‌کنند، به خودآگاهی و خودبسندگی فکر کنند.

هوش مصنوعی: صدایی از کاروانی می‌آید که نشان‌دهنده‌ی ناتوانی و حیرت است و کسانی را که راه را گم کرده‌اند، به سمت راهی دیگر می‌برد.

هوش مصنوعی: فقر ما با هیچ حالتی، نه گرم و نه سرد، سازگار نیست. در اینجا جایی نیست که بتوانیم احساس راحتی کنیم، سرزمینی که خالی از انسان‌های معقول و فهمیده است.