هوش مصنوعی: تا کی برای به دست آوردن آبرو به دیگران وابسته باشی؟ یک کار را انجام بده که خود را از این نگرانی‌ها آزاد کنی و بیش از این اصرار نکن.

هوش مصنوعی: اندوه و دل‌مشغولی، در پی چیزهای کمیاب، نمی‌تواند از آتش آرزوهای ناپختۀ انسان، چیزی کامل و پخته به‌وجود آورد.

هوش مصنوعی: اگر به موقعیت‌ها و شرایط زندگی توجه نکنیم، متوجه خواهیم شد که در زمان‌هایی که به آنها نیاز داریم، احساس نفرتی ناگهانی به ما دست می‌دهد که بیشتر از آروغ زدن بر ما فشار می‌آورد.

هوش مصنوعی: دل در حال تپش است و ترس از شکار به جانم افتاده، در اینجا دام‌ها آماده‌اند و من هم در حال راه رفتن هستم.

هوش مصنوعی: مانع حرکت و پرواز آنی نیست، بلکه جلوگیر از پرواز انسان، خواب آلودگی اوست. در حقیقت، محدودیت‌ها و مشکلات تنها زمانی ایجاد می‌شوند که انسان از پتانسیل‌های خود استفاده نکرده و در خواب و تنبلی بماند.

هوش مصنوعی: دوری از هدف به اندازه‌ی طعمه‌ای است که برای جستجو در ذهن داریم. اندیشه و تخیلات را از خود دور کن و پیام‌رسانی را بی‌معنا کن.

هوش مصنوعی: من زیبایی تمام را داشتم، اما خودبینی‌ام باعث شد که به‌طور آینه‌ای به خودم نگاه کنم و متوجه شوم که این خیال‌ها چندان هم تأثیرگذار نبوده‌اند.

هوش مصنوعی: به دلیل نفوذ و تأثیراتی که به ما وارد شده، در دنیایی زندگی می‌کنیم که آرامش و سکون را از دست داده‌ایم. همچنان که غبار بر روی شیشه ساعت جمع می‌شود، ما نیز از روحیه و طبیعت اصلی خود دور شده‌ایم و دچار تلاطم و بی‌قراری شده‌ایم.

هوش مصنوعی: زندگی تا کی باید در عذاب و زحمت بگذرد و به خاطر مکان‌های مذهبی مانند کعبه و معبد، خود را در تنگنا و رنج قرار دهی؟ بهتر است که این لباس مقدس و الزامات آن را کنار بگذاری و آزاد زندگی کنی.

هوش مصنوعی: از بی‌توجهی تا نگاه دل‌فریب زیبارویان تفاوتی وجود ندارد؛ زیرا در اینجا همه چیز یکسان است، چه دردها و چه صفای جام.

هوش مصنوعی: زلف‌های پر راز و زیبای او مانند دودی است که از دل یأس و اندوه برمی‌خیزد و چشمانم را به دام عشق می‌کشاند.

هوش مصنوعی: هیچ‌گاه نمی‌توان انتظار داشت که اندیشه‌ی خطر از وجود کسانی که به کینه‌ورزی عادت کرده‌اند، دور شود؛ مانند اینکه نمی‌توان زهر و خطر را از ماری که به آن عادت کرده است، جدا کرد.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وقتی کسی می‌خواهد احساسات یا مفاهیم جدیدی را بیان کند، ممکن است نتواند آنها را به درستی به تصویر بکشد. بیدل می‌گوید که برای نشان دادن ویژگی‌های خاص یک وضعیت یا جام، نمی‌توان از یک آیینه استفاده کرد؛ یعنی هر چیز ممکن است در آینه به شکل دیگری دیده شود و بیان دقیق آن دشوار است.