هوش مصنوعی: هیچ‌کس نتواند از زیبایی و ناز آن نرگس مست لذت ببرد، زیرا افرادی که به والایی و عمق طبع آشنایی دارند، به راحتی از زیبایی‌های دنیوی نمی‌گذرند.

هوش مصنوعی: من به خاطر رفتار و حال و احوالم در خطر هستم، چرا که خشم و سرزنش تو مثل عطر گل به مشام می‌رسد و از زبانت دشنام را می‌شنوم.

هوش مصنوعی: در این بیت، سخن از رعایت آداب وفا و صداقت است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که وقتی که اخلاق و رفتار درست را در زندگی در پیش بگیریم، مانند طاووسی که در حال پرواز است، می‌توانیم با آزادی و زیبایی حرکت کنیم و به خواسته‌هایمان برسیم. در واقع، با رعایت اصول درست می‌توانیم بر مشکلات و موانع فائق آییم.

هوش مصنوعی: ما بر اثر زیبایی او به کامیابی رسیدیم، بدون اینکه شوق خود را نشان دهیم. از بخشش و بزرگواری کرام، انتظار منت نداریم.

هوش مصنوعی: دل من از عشق تو پر از غم و درد شده است و احساس نشئگی و شیدایی من به خودی خود حاصل شده است. دیگر نیازی به شراب نیست، چون عشق تو مرا مانند یک رند و خون‌آشام به وجد آورده است.

هوش مصنوعی: پرواز عاشقان بدون فاش کردن رازشان ممکن نیست. برای اینکه این پرنده پیامش را برساند، باید رنگ بال و پرش را بشکند و از قید و بندها آزاد شود.

هوش مصنوعی: در پیش چشمان تو، جز شکست خود راه نجاتی وجود ندارد، حتی اگر زره‌ای از جوهر بر استخوان بادام قرار گیرد.

هوش مصنوعی: ماهی در میان تلاطم امواج دریا احساس امنیت می‌کند، زیرا از درد و رنج مردم ناامید بی‌توجه است.

هوش مصنوعی: ای انسان بخیل، تو که حتی صدای ساز شهرت را به گوش‌ها نمی‌رسانی، نام نیک را هم از جواهر نگین کنده‌ای و در گور محصور کرده‌ای.

هوش مصنوعی: رنگ چهره‌ات از نادانی و بی‌تحرکی زرد شده است. کمی از این راه برگرد و غروب را روشن کن.

هوش مصنوعی: عمر ما هنوز باقی است و ترس از آینده پیش‌روی ما قرار دارد. روزها و زمان به ما آسیب نمی‌زند، پس باید از این مرحله عبور کنیم.

هوش مصنوعی: خاک وجود انسان به اندازه یک قلم در دامن باد زوال و فناست. من از روی خانه‌ام می‌توانم هوای بام را احساس کنم.

هوش مصنوعی: من مانند شمعی هستم که در دل خود آرزو و حسرتی را می‌پرورانم و آتش آن دلنواز را حس می‌کنم، تا جایی که احساس می‌کنم باید درد و ناله‌ام را بر دوش آرامشی که دارم، سنگینی کنم.

هوش مصنوعی: بیدل به قدری در حال مستی و گیجی است که نتوانسته از وجود خود و گرفتاری‌هایش آگاه شود. او در حال نوشیدن شراب، به حلقه‌های دام و زندان وجودش توجهی ندارد و فقط جوش و خروش ساغر را می‌شمارد.