رباعی شمارهٔ ۱۰
تا گوهر جان در صدف تن پیوست
وز آب حیات گوهری صورت بست
گوهر چو تمام شد، صدف را بشکست
بر طرف کله گوشهٔ سلطان بنشست
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: الف. رسته
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
تا گوهر جان در صدف تن پیوست
وز آب حیات گوهری صورت بست
هوش مصنوعی: تا زمانی که روح انسان در بدنش وجود دارد و از زندگی بهرهمند است، به مانند یک گوهر ارزشمند شکل میگیرد.
گوهر چو تمام شد، صدف را بشکست
بر طرف کله گوشهٔ سلطان بنشست
هوش مصنوعی: زمانی که گوهر درون صدف به کمال رسید و کامل شد، صدف را شکستند و گوهر را به طرف گوشهای از مجلس سلطانی قرار دادند.