گنجور

شمارهٔ ۷

گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند
زین قصه همی حالت من بنده بداند
داند که میان دو سفر بندۀ درویش
بی یاوری شاه چه بیچاره بماند
زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر
گه گاه بدین بندۀ بیچاره چکاند

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: قطعه
منبع اولیه: سیاوش جعفری

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند
زین قصه همی حالت من بنده بداند
هوش مصنوعی: اگر شاه دنیا داستان من را بشنود، از همین داستان حال و روز منِ بنده را خواهد فهمید.
داند که میان دو سفر بندۀ درویش
بی یاوری شاه چه بیچاره بماند
هوش مصنوعی: می‌داند که در شرایطی که میان دو سفر به راه می‌افتد، یک درویش بدون کمک و حمایت کسی، چه اندازه به سختی و بی‌پناهی دچار می‌شود.
زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر
گه گاه بدین بندۀ بیچاره چکاند
هوش مصنوعی: از تلاش و اراده‌ات مثل دریا و از نیکی‌هایت مثل ابر، گه‌گاهی به این بنده‌ی بیچاره عطا کردی.