هوش مصنوعی: پادشاهی در دنیا وجود داشت که زیبایی‌اش بی‌نظیر و کم‌نظیر بود.

هوش مصنوعی: فرشته‌ای که بر عالم نظارت دارد، در کتاب اسرار وجود انسانی، نشانه‌ای از زیبایی و نیکویی او را مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم آیا کسی وجود دارد که بتواند از زیبایی زهره بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: عالم پر از هیاهو و شلوغی او شده و مردم از شدت عشق و جنون او از خود بی‌خود شده‌اند.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات در شب، از منزل خارج می‌شدی و به کوچه‌ای می‌رفتی که در آنجا بویی خوش مثل عطر گل‌های سرخ به مشام می‌رسید.

هوش مصنوعی: هرکس که به آن برقع نگاه کرد، جانش به خطر افتاد و بی‌گناهی‌اش را از دست داد.

هوش مصنوعی: اگر نام او را بر زبان می‌آوری، به این معناست که زبانت را در زمان قطع کرده‌ای.

هوش مصنوعی: اگر کسی به فکر وصال و برقراری ارتباط عمیق باشد، عقل و جان خود را به خطر می‌اندازد، زیرا این خواسته غیرممکن است.

هوش مصنوعی: روزی بود که به خاطر عشق او هزاران نفر می‌مردند. این عشق و این کار است.

هوش مصنوعی: اگر کسی را دیدی که زیبایی‌اش نمایان است، جان خود را فدای او می‌کنی و به شدت اشک می‌ریزی.

هوش مصنوعی: مردن به خاطر زیبایی چهره محبوب، از صد سال زندگی طولانی ارزشمندتر است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نتوانست لحظه‌ای در برابر او صبر کند و هیچ‌کس هم تاب و توان تحمل او را نداشت.

هوش مصنوعی: مردم همیشه به دنبال صبر و تحمل بودند، نه اینکه فقط در کنار او یا بدون او باشند، که این واقعا عجیب است.

هوش مصنوعی: اگر کسی بتواند به مدت کوتاهی قدرت و عظمت خود را نشان دهد، به وضوح چهره‌اش را به همه نمایان می‌کند.

هوش مصنوعی: اما وقتی هیچ‌کس تاب دیدن او را نداشت، او لذتی جز در شنیدن آنچه دیگران درباره‌اش می‌گویند، نداشت.

هوش مصنوعی: وقتی که هیچ کس نیامد، او به تنهایی احساس می‌کرد و همه‌ی اطرافیانش در دلش سوگوار بودند و غم او را شریک می‌شدند.

هوش مصنوعی: آینه گفت که ای پادشاه، تو می‌توانی خود را در آینه ببینی و آن را مشاهده کنی.

هوش مصنوعی: هر کسی می‌توانست با نگاه به آینه، نشانه‌ای از صورت شما پیدا کند.

هوش مصنوعی: اگر تو زیبایی دوست را داری، دل بدان که آرزوی دیدار او در دل وجود دارد.

هوش مصنوعی: دل را تسخیر کن و زیبایی او را تماشا کن؛ جانت را همچون آینه‌ای قرار بده تا جلال و عظمت او را ببیند.

هوش مصنوعی: تو صاحب‌اختیار و فرمانروای این قصر باشکوهی، که درخشش آن مانند تابش آفتاب بر زیبایی توست.

هوش مصنوعی: خود را در دل پادشاه ببین و در هر جزئی از موفقیت، هوش و تدبیر را مشاهده کن.

هوش مصنوعی: هر لباسی که به دشت و صحرا آمده، نشان از زیبایی و شکوه سایهٔ سیمرغ دارد.

هوش مصنوعی: اگر به تو سیمرغ (پرنده‌ای افسانه‌ای) زیبایی خود را نشان دهد، آن‌گاه زیبایی سایه‌اش را هم خواهی دید، بی‌هیچ نگرانی و خیال.

هوش مصنوعی: اگر چه تمام پرندگان دنیا یا حتی همه‌ی سی‌مرغ‌ها را ببینی، باز هم هرچه می‌بینی، سایه‌ی سیمرغ است.

هوش مصنوعی: سایه فراق از سیمرغ را نمی‌توان جدا دانست؛ اگر جدایی را بگویی، این سخن درست نیست.

هوش مصنوعی: هر دو نفر به دنبال هم هستند و در حال کاوشی در گذر از سایه، سپس به دنبال کشف یک راز می‌گردند.

هوش مصنوعی: وقتی که تو در چنین سایه‌ای گم شده‌ای، هیچ‌گاه از سیمرغی که به تو وابسته است، بهره‌ای نخواهی برد.

هوش مصنوعی: اگر برای تو یک در جدید باز شود، در دل تاریکی، روشنی آفتاب را می‌بینی.

هوش مصنوعی: اگر دائم در زیر سایه باشید، نمی‌توانید زیبایی و درخشش خود را ببینید، بلکه به اشتباه تمام واقعیت را تنها در سایه خود خواهید یافت.