هوش مصنوعی: امشب به خاطر گریه‌ام صدای بلندی دارم و از تو می‌خواهم که بنشینی و در کنارم باشی، اما نمی‌خواهم که از این حالت غمگینم کم کنی.

هوش مصنوعی: دیشب به خاطر دوری از معشوق دردهای زیادی را تحمل کردم و حالا می‌خواهم درباره‌ی وضعیت خودم صحبت کنم.

هوش مصنوعی: سال‌ها شراب نوشیدی و با دوستانی که دردی داشتند گذرانده‌ای. حالا امشب با کسی که خود درد می‌کشد، هم‌نوشی کن.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جاذبه تو دیشب آنقدر دل و هوش من را گرفتی که معجزه‌ای بزرگتر از هزار مسیحا هم نمی‌تواند امشب من را به حال خود بیاورد.

هوش مصنوعی: دیشب هنگام صحبت با دوستان، تو به آرامی نامم را به گوشم رساندی و این برایم بسیار لذت‌بخش بود.

هوش مصنوعی: این بیت به ارتباط بین تصوف و دلبستگی‌های دنیوی اشاره دارد. صوفی، که معمولاً به معنای فردی عارف و زاهد است، وقتی با تو در حال رقص و خوشی باشد، نمی‌تواند به راحتی از خرقه‌اش (لباس صوفیان) و تکلف‌هایش دست بکشد. در واقع، او نمی‌تواند فراتر از ظواهر و پابندهایش برود. حتی در این شب، فردی که به پوشیدن لباس پشمی اکتفا کرده است، نمی‌تواند در پوست خویش بگنجد، یعنی نمی‌تواند از مرزها و محدودیت‌های خود عبور کند. این موضوع به نوعی به جدایی بین احساسات درونی و ظواهر خارجی اشاره دارد.

هوش مصنوعی: هیچ نگویی که جز مسیحا کسی کیفر نمی‌دهد، من آن کرامت را امشب از میفروشی دیده‌ام.