اهلی شیرازیشمارهٔ ۵۲
چون رنجه شود خوی تو از همسری ما
محرومی ما به بود از محرمی ما
ما کم چو هلالیم و تو چون ماه تمامی
باشد که کمال تو ببیند کمی ما
ترسم که تو ای آهوی وحشی بگریزی
از ناکسی مردم و نامردمی ما
پژمردگیت هیچ مباد ای چمن حسن
کز سبزه خط تو بود خرمی ما
اهلی چه کنی شکوه که عقل همه سوزد
در حسرت دیوانگی و بیغمی ما
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
چون رنجه شود خوی تو از همسری ما
محرومی ما به بود از محرمی ما
هوش مصنوعی: هرگاه خوی و رفتار تو از همراهی با ما ناراحت شود، بهتر است که ما از یکدیگر جدا شویم، زیرا این جدایی برای هر دو طرف بهتر است.
ما کم چو هلالیم و تو چون ماه تمامی
باشد که کمال تو ببیند کمی ما
هوش مصنوعی: ما همچون هلالهای کوچک هستیم و تو مانند ماه کامل و زیبایی. کمال و زیبایی تو به خاطر این است که ما نقصهای کوچکی داریم که تو را بهتر جلوه میدهد.
ترسم که تو ای آهوی وحشی بگریزی
از ناکسی مردم و نامردمی ما
هوش مصنوعی: نگرانم که تو، ای آهوی زیبا و آزاد، به خاطر بدیها و خصلتهای نامناسب ما از ما دور شوی و بگریزی.
پژمردگیت هیچ مباد ای چمن حسن
کز سبزه خط تو بود خرمی ما
هوش مصنوعی: ای چمن، هرگز پژمردگی را تجربه نکن، زیرا زیبایی و شادابی ما به خاطر سبزه و خطوط زیبای توست.
اهلی چه کنی شکوه که عقل همه سوزد
در حسرت دیوانگی و بیغمی ما
هوش مصنوعی: ای اهلی، چه فایدهای دارد که شکایت کنی؟ زیرا عقل همه در حسرت جنون و بیخیالی ما آتش میگیرد.