هوش مصنوعی: آیا بیگانه دیگر چه خواسته‌ای داشت وقتی که نگاهش آشنا بود؟

هوش مصنوعی: نترسیدم که خاک من در برابر زیبایی صبحگاهی مورد بی‌محبتی قرار بگیرد.

هوش مصنوعی: من از خاک و ریشه‌ام اعتبار و منزلت دارم، آیا تیر محبت تو نمی‌تواند مرا به اوج برساند؟

هوش مصنوعی: هیچ‌گاه از مشکل و درد دل خود شکایت نکردیم، زیرا آن گنجور (صاحب‌امتیاز) حاتم، شرم و حیا داشت.

هوش مصنوعی: شیفته‌ی طعم نمک بودم و به جایی رفتم که قناعت و رضایت در آن حاکم بود.

هوش مصنوعی: زندگی من بدون عشق تو مانند آب بی‌طعم و بی‌فایده است.

هوش مصنوعی: کشتی ما هیچ‌گاه غرق نشد، زیرا ناخدای آن با صبوری همچون لنگری آن را ثابت نگه داشت.

هوش مصنوعی: ما به دور سر کسی نمی‌چرخیم، واقعاً که هزار بار باید به او تبریک گفت.

هوش مصنوعی: عطر گل بر دستان من نشسته است، اما این شوق و اشتیاق تو بود که مرا به کارهای زیادی واداشت.

هوش مصنوعی: پیراهن صبر، نشانه‌ای از صبر و شکیبایی است که در برابر دیوانگی انتظار ما پاره شده است.