هوش مصنوعی: آنچه که دل را آرامش می‌دهد، در واقع همان رنجی است که درمان ندارد. و آن کسی که روح را حیات می‌بخشد، شعله‌ای است که درونش پنهان است.

هوش مصنوعی: چشمانم از نامه هیچ چیز جدیدی نمی‌بیند، دل شخصی که در انتظار خبر است، مانند قلب یک شهید می‌تپد و پیام او مثل پیکانی به سوی هدف می‌رود.

هوش مصنوعی: چشم من تنها به او نگاه می‌کند و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند مانع این توجه شود. اینجا فقط میدان حضور اوست و هیچ چیزی نباید مانع دیدن او شود.

هوش مصنوعی: در فصل بهار که طبیعت به زندگی و شادابی می‌رسد، حال و هوای عاشقانه‌ای در فضا حاکم می‌شود و زیبایی و عطر گل‌ها از دامن طبیعت و زندگی برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: هر کس از یاد تو غافل شود و در تنهایی گرفتار شود، حتی اگر در جمع و خوشی دیگران هم باشد، در واقع در زندان خودخواهی و جدایی گرفتار است.

هوش مصنوعی: احساسات من همچون غنچه‌ای در دل می‌شکفد، اما هر نفس که می‌کشم، مثل شیشه آسیب‌پذیر است. وجود من همواره به عشق و پیمان او وابسته است.

هوش مصنوعی: عشق هر جا که از اوج و زیبایی خود صحبت کند، در واقع تحت تاثیر بهترین و زیباترین گفته‌ها و تجربیات زندگی است و این نشان‌دهنده اصالت و عمق احساسات اوست.