گنجور

شمارهٔ ۳۲۰

جفا جویی سپند آتش اوست
اجل مزدور خوی سرکش اوست
چو دید از سرگرانی کار ما ساخت
تغافل تیر روی ترکش اوست
به چشمم آشنا می آید از دور
مگر خورشید گرد ابرش اوست
اسیر از نا امیدی شادکام است
مگر حسرت شراب بیغش اوست

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

جفا جویی سپند آتش اوست
اجل مزدور خوی سرکش اوست
هوش مصنوعی: کینه و سخت‌گیری او مانند آتش سوزانی است و سرنوشتش به دست خود، که مانند مزدوری سرکش عمل می‌کند، رقم می‌خورد.
چو دید از سرگرانی کار ما ساخت
تغافل تیر روی ترکش اوست
هوش مصنوعی: وقتی او متوجه شد که ما سرگرم هستیم، با نادیده گرفتن ما، به هدف‌گیری پرداخته است و تیر آماده‌ی شلیک او نشان از قصد او دارد.
به چشمم آشنا می آید از دور
مگر خورشید گرد ابرش اوست
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد از دور چهره‌ای آشنا را می‌بینم، شاید او همان خورشید باشد که در پشت ابرها پنهان شده است.
اسیر از نا امیدی شادکام است
مگر حسرت شراب بیغش اوست
هوش مصنوعی: انسانی که به ناامیدی گرفتار شده، می‌تواند خوشحال باشد، مگر اینکه آرزوی نوشیدن شراب خالص در دلش باقی مانده باشد.

حاشیه ها

1402/06/15 14:09
محمد خراسانی

مفاعلیلن مفاعیلن فعولن