گنجور

شمارهٔ ۲۹۱

هر سر مویم ز افغان بلبل دیوانه ای است
هر سر مژگانم از حسرت پر پروانه ای است
رفته ام از خویش پندارم ز یادش رفته ام
عالم یکرنگی عاشق تماشاخانه ای است
بیخودم کیفیت گلزار عشق از من مپرس
سایه هر برگ سبزش گوشه میخانه ای است
گاه مستم گاه مجنون گه در آتش گه در آب
تا ابد گر گویم از نیرنگ عشق افسانه ای است

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هر سر مویم ز افغان بلبل دیوانه ای است
هر سر مژگانم از حسرت پر پروانه ای است
هوش مصنوعی: هر یک از موهای من، فریاد بلبل دیوانه‌ای را در خود دارد و هر یک از مژه‌هایم، پر از آرزوی پروانه‌ای است.
رفته ام از خویش پندارم ز یادش رفته ام
عالم یکرنگی عاشق تماشاخانه ای است
هوش مصنوعی: من از خودم دور شده‌ام و فکر می‌کنم که او به یاد من نیست. دنیای من، دنیای یکدستی است که عاشق به تماشای آن پرداخته است.
بیخودم کیفیت گلزار عشق از من مپرس
سایه هر برگ سبزش گوشه میخانه ای است
هوش مصنوعی: نپرس که عشق چه حالتی دارد، چون من بی‌دلیل هستم. هر برگ سبز آن، مثل سایه‌ای است که در گوشه‌ای از میخانه به تصویر در آمده است.
گاه مستم گاه مجنون گه در آتش گه در آب
تا ابد گر گویم از نیرنگ عشق افسانه ای است
هوش مصنوعی: گاهی در حال مستی هستم، گاهی در حال دیوانگی، یک وقت در آتش می‌سوزم و وقت دیگر در آب غرق می‌شوم. اگر برای همیشه از فریب عشق بگویم، این یک داستان است.