هوش مصنوعی: اشک و ناله‌های من باعث رشد و شکفتن گل و سنبل شده است و آواز غمگینم مانند ترانه‌ای خوش که بلبل می‌خواند جان گرفته است.

هوش مصنوعی: ما در فصل خزان و اندوه زندگی کرده‌ایم، اما آن کسی بهار را تجربه کرده که در دلش گل‌های زیبایی شکفته است.

هوش مصنوعی: هر کسی که به آن نگاه کند، قلب من را شگفت‌زده کرده است. این غنچه در بهار، در حالی که همه چیز به ظاهر بی‌توجهی می‌کند، باز شده است.

هوش مصنوعی: در باغ بهشت، دشمنان ما به خاطر غبار وجود ما، زیبایی گل‌ها را از زخم‌ها و خارهایشان به دست آورده‌اند.

هوش مصنوعی: در بهار، وقتی تو نیستی، ما فقط به گریه مشغولیم و نه گل‌های خندان وجود دارند و نه غنچه‌هایی که شکفته شوند.