هوش مصنوعی: دریا از اشک‌های تلخ من پر شده و دوزخ هم نتیجه‌ی گرمای خاکستر وجود من است.

هوش مصنوعی: من نمی‌دانم که چرا درگیر درد و خمار هستم. احساس ناامیدی و دل شکسته‌ای دارم و تنها مونس من، جام می‌باشد.

هوش مصنوعی: در خاموشی و سکوت، او مرا به دیوانگی کشاند و رازی پنهان در وجود من نهفته است که خودم از آن بی‌خبرم.

هوش مصنوعی: هر لحظه از زندگی‌ام به شکلی متفاوت گذر کرده و عشق، همچون نقشی زیبا در بهار، در دل من به جا مانده، در حالی که خودم به حالت خاکستر درآمده‌ام.

هوش مصنوعی: از دوری خودداری کن، چون من تو را به خوبی می‌شناسم. هر خونی که به دست تو ریخته شده، دلیلی بر نزدیکی ماست.

هوش مصنوعی: وقتی که بال‌هایم را گشوده‌ام، آزاد و رها شده‌ام و از هیچ چیزی ناراحت نیستم. احساس می‌کنم که پرواز کردن برایم همچون جرقه‌ای در خرمن زندگی‌ام است.

هوش مصنوعی: عقل من در درد و مشکلات اسیر شده است، زیرا نشئه و لذت شراب دیوانه‌وار من وجود دارد.