گنجور

شمارهٔ ۲۰۴

گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است
تا گوش کار می‌کند آواز بلبل است
دل می‌رمد ز گلشن حیرت مکن سؤال
هر لب گشودنم پر پرواز بلبل است
طوفان ناله می‌دمد از باغ گریه‌ام
گلهای اشک من صدف راز بلبل است
شد شیشه‌ام ز باده گلرنگ موج گل
تا جلوه کرده خانه برانداز بلبل است
مخمور گل پرست شد از شوق جام اسیر
در سینه‌اش چو دل تپد انداز بلبل است

اطلاعات

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است
تا گوش کار می‌کند آواز بلبل است
هوش مصنوعی: صدای عاشقان در باغ صدای راز بلبل است؛ تا زمانی که گوش آماده است، آواز بلبل به گوش می‌رسد.
دل می‌رمد ز گلشن حیرت مکن سؤال
هر لب گشودنم پر پرواز بلبل است
هوش مصنوعی: دل من از باغ شگفتی می‌گذرد، نگران نباش. هر کسی که از من سؤالی بپرسد، من مانند بلبل پرواز می‌کنم و جواب می‌دهم.
طوفان ناله می‌دمد از باغ گریه‌ام
گلهای اشک من صدف راز بلبل است
هوش مصنوعی: در این متن، نویسنده به توصیف احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که در میان سیلابی از غم و اندوه، صدای ناله‌اش به گوش می‌رسد و اشک‌هایش به مانند گل‌هایی در باغ دلش هستند. این اشک‌ها به نوعی محلی برای بیان رازهای دل بلبل، که نماد عشق و احساسات عمیق است، تبدیل شده‌اند.
شد شیشه‌ام ز باده گلرنگ موج گل
تا جلوه کرده خانه برانداز بلبل است
هوش مصنوعی: به خاطر نوشیدن شراب رنگارنگ، شیشه وجودم شکسته و حالا از زیبایی‌های آن دنیا، بلبل در خانه‌ام به پرواز درآمده است.
مخمور گل پرست شد از شوق جام اسیر
در سینه‌اش چو دل تپد انداز بلبل است
هوش مصنوعی: گل به خاطر حس شوق و شعف جام، سرمست و شیدا شده است و در دلش حالتی شبیه به بلبل دارد که در سینه‌اش می‌تپد و می‌زند.