هوش مصنوعی: هر لحظه از زندگی، بخشی از داستانی آشفته است و هر درد و رنجی که تجربه می‌کنیم، شعر یا نغمه‌ای متفاوت را باعث می‌شود.

هوش مصنوعی: اشک‌های دزدیده شده در این دشت، چون دریا را پر می‌کند. هر ردی که از پاها بر روی آب باقی بماند، تنها حبابی است و چیزی بیشتر نیست.

هوش مصنوعی: ما در آسمان گردش می‌کنیم، از تو که دوری می‌کنی، از چه چیزی می‌پرسید؟ زیبایی شن سیال، معنای دیگری از خواب را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که نسیمی از گلزار وجود دارد، مستان برای استشمام بوی گل به بیرون می‌روند. بوی دود کباب چیز دیگری است.

هوش مصنوعی: آیا می‌دانید که در هر قدمی که برمی‌دارید، لحظه و نفس شما حساب جدایی دارد و مانند دانه‌های ریز شن که در دست ریخته می‌شوند، شمارش می‌شوند؟

هوش مصنوعی: در شش طرف، غبار و زینت‌ها باعث شده‌اند که نور خورشید به شکل‌های مختلفی دیده شود و من در هر جا که نگاهی انداختم، به نوعی دیگر از نور خورشید برخورد کردم.

هوش مصنوعی: چشم‌های سیاه او نشانه‌ای دارد که همه تحت تاثیر سادگی‌اش قرار می‌گیرند و او همیشه در پاسخ با خنده‌اش حاضر است.