رباعی شمارهٔ ۱۴۳
بادی که ز کوی آن نگارین خیزد
از خاک جفا صورت مهر انگیزد
آبی که ز چشم من فراقش ریزد
هر ساعتم آتشی به سر بربیزد
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
بادی که ز کوی آن نگارین خیزد
از خاک جفا صورت مهر انگیزد
هوش مصنوعی: بادی که از کوچهای که آن دلبر در آنجا است وزیده میشود، باعث میشود که از خاک کینه و بیوفایی، چهرهی ماه را به تصویر بکشد.
آبی که ز چشم من فراقش ریزد
هر ساعتم آتشی به سر بربیزد
هوش مصنوعی: هر بار که اشکهای من به خاطر جداییام میریزد، در سرم همچون آتش شعلهور میشود.

سنایی