هوش مصنوعی: ای کسی که همیشه به خاطر حرص و آز خود، خود را به بند کرده‌ای، اکنون تمام اختیارات خود را به دست نیروهای منفی سپرده‌ای.

هوش مصنوعی: هیچ فکری نکن که سرانجام کار چگونه خواهد بود در روزی که نعمت‌ها و برکات نمایان خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال خواسته‌ات نمی‌روی، برای یافتن دلیل‌ها تلاش نکن. اگر تو از میدان بیرونی چیزی نداری، به مردان بر نخوری.

هوش مصنوعی: یا از شدت بی‌آبی مانند خار، چشمانت را نبند که فقط در رنجی؛ یا از زیبایی مانند گل، لباس خود را به تن بدران.

هوش مصنوعی: اگر کسی که به دین یهود تعلق دارد، قدرت سحر و جادو دارد، باید آن را رها کند و اگر کسی که به حضرت خلیل (ابراهیم) وابسته است، باید غیرت و تعصب نسبت به دشمنان و بیگانگان را در هم بشکند و از آنها نترسد.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به موفقیت و ساختن مکان‌های بزرگ و باشکوه، نیاز به اراده و تلاش بالا در هر دو دنیای مادی و معنوی است.

هوش مصنوعی: به نظرم بهتر است از گفتن حرف‌های ما و من بگذری، چون این حرف‌ها بیهوده و بی‌محتوا هستند. برای عاشق واقعی، زیبایی در وجود اوست و نیازی به این جدل‌ها نیست.

هوش مصنوعی: پرندگان بزرگ و با اراده، مانند شاهان، در آسمان می‌پرند و به جاهای بلند دسترسی دارند. اما پرنده‌ای مثل جغد که در مکان‌های خراب و بی‌حالت زندگی می‌کند، نشان‌دهندهٔ طبع پست و بی‌همتی است. اینجا به نوعی به تفاوت در موقعیت و سرنوشت میان موجودات اشاره شده است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند قیمت و ارزش چیزها را درک کند، مخصوصاً زمانی که شخص بی‌معرفت باشد. مانند این که کسی نتواند ارزش مشک را بشناسد، اگر در جایی در بیابان یا مکانی بی خاصیت باشد.

هوش مصنوعی: ستودن افراد ناسزاگو برای محبوبیت و کسب منفعت، در واقع به خاطر نیت‌های غیر واقعی و مسخره‌کردن دیگران، افکار و صحبت‌های بی‌پایه‌ای را به وجود می‌آورد.

هوش مصنوعی: برای به دست آوردن یک دانه گوهر، سنگ‌تراش باید زحمات زیادی را متحمل شود و نباید نگران رنج‌هایی که می‌کشد باشد.

هوش مصنوعی: از تحمل زحمت کندن کوه، رنج عبادت بیشتر نیست و به اندازه‌ای که گنج خوشبختی در بهشت وجود دارد، این زحمت هم ارزش دارد.

هوش مصنوعی: در آغاز، خداوند روح و بدن را خلق کرد و آسایش و آرامش را در دل قرار نداد مگر در رنج و سختی جسم.

هوش مصنوعی: اگر مدعی ایمان هستی و قصد داری بر نفس خود تسلط پیدا کنی، باید مثل علی عمل کنی. اما در عین حال، وقتی به حسن آسیب می‌زنی، نشان می‌دهد که در عمل با آنچه ادعا می‌کنی، در تضاد هستی.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال خدا هستی، پس چرا در زنجیر خواسته‌های دنیوی هستی؟ اگر به دنبال ذات مطلق هستی، پس چرا به دنبال چیزهای فانی و مادی هستی؟

هوش مصنوعی: هیچ کس دو معبود را ستایش نکرد و به آنها احترام نگذاشت، و هیچ کس نشنید که روز و شب در یک شهر با هم باشند.

هوش مصنوعی: ما خود را در آتش می‌کشیم و نابود می‌کنیم، همان‌طور که کرم پیله هم خود را در تن خود قفل می‌کند و می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: دنیا با ناز و نعمتش چه ارزشی دارد وقتی که در برابر عواقب آخرت قرار می‌گیرد. زحمتی که برای کاشت و برداشت می‌کشیم، در برابر زیبایی و عطر گل‌ها همچون نسرین و سمن چه معنایی دارد؟

هوش مصنوعی: ما به دنبال رنج و سختی هستیم و در قید و بند دائمی گرفتار آمده‌ایم. اینجا نیستیم که به آسایش برسیم، بلکه روح ما درون بدن اسیر شده است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی حقیقت و صدق را ببینی، باید درد و سوز دل را درک کنی؛ مانند نوری که از شمع درون یک ظرف می‌تابد.

هوش مصنوعی: تنها راه درمان رنج و درد، اخلاص و صداقت است و تنها راه پذیرش و تحمل مشکلات، تسلیم و surrender است.

هوش مصنوعی: در تلاش برای فرار از وجود، در نبرد با عدم، هرگز کسی نمی‌تواند شکست برساند.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی با عزت و احترام زندگی کنی، مانند کسانی که به دور خود می‌چرخند و گمراهند، نباش.

هوش مصنوعی: راستی و معنای عمیق را در خودت پرورش بده و از ظاهر گرایی و ادعاهای توخالی دوری کن، زیرا استاد واقعی تفاوت بین صداهای مختلف را به خوبی می‌شناسد.

هوش مصنوعی: او که در باغ مشکلات و مصیبت‌ها مانند من و تو به آرامش و رضایت رسیده، چه کسی است که دلش را به زیبایی‌های چمن بسپارد؟

هوش مصنوعی: انگار بیننده‌ای با کمال خود را ستایش می‌کند و به خود می‌بالد، در حالی که واقعاً ممکن است او در نظر دیگران نقص‌هایی داشته باشد. این شخص به گونه‌ای خود را خوب و بی‌نقص می‌بیند و به خود قسم می‌خورد.

هوش مصنوعی: منتظر بمان تا گمان تو به حقیقت تبدیل شود. صبر کن تا مظهر بلای مرگ، دهانش را برای تو بگشاید.

هوش مصنوعی: در سرزمین تو هرگز ستاره‌ای به نام «سهیل» از آسمان نخواهد درخشید. اگر می‌خواهی به دست‌آوردن این ستاره میسر باشد، بهتر است به سوی یمن بروی.

هوش مصنوعی: ایمنی از آسیب و خطر به نوعی ارتباط دارد با افرادی که بدنشان ظریف و نازک است، ولی لبانی زیبا و جذاب دارند و قامتشان همچون درختی بلند و راست است.

هوش مصنوعی: صبر کن تا اعضای بدنت بر تو شهادت دهند و خود را به حقیقت ثابت کن تا نامه‌ی راز و حقیقت در دستانت قرار گیرد.

هوش مصنوعی: آیا می‌دانی که این خودپسندی و خودبزرگ‌بینی همچون خوابی بی‌خیال است؟ آیا می‌دانی که این عزت‌نفس و بلندی شخصیت مانند بادی است که در فضای خوشبو وزیده می‌شود؟

هوش مصنوعی: موت، مانند دایره‌ای است که ما مانند ریسمانی به آن متصل هستیم. اگرچه مدت طولانی به نظر می‌رسد، اما در نهایت به سوی آن دایره کشیده خواهیم شد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل تو مانند قارون ثروت و گنج وجود دارد، چرا باید به آز و حسرت فکر کنی و از اویس و دیگران سخن بگویی یا دلت به آن‌ها بسوزد؟

هوش مصنوعی: ای سنایی، در عرصه‌ی آسایش بی‌توجه به ناز و نعمت زندگی کن، چرا که اگر فقط به حرف‌ها و وعده‌های بی‌عمل گوش دهی، فریب می‌خوری.

هوش مصنوعی: اگر از این به بعد جز بر وحدت خدا و نصیحت دیگر چیزی را نپسندی، به یقین در آزمایش آخرت ناکام خواهی ماند.

هوش مصنوعی: اگر با دقت به نمایش و آزمایش نگاه کنی، می‌بینی که در آن شیرِ نیرومند و این اسبِ بی‌پرده به خوبی نمایان هستند.

هوش مصنوعی: اگر معنای قوی و عمیقی نداری، به خودت زحمت نده که در این بحث و ادعا شرکت کنی. چون تو زیبایی و شایستگی اطاعت را نداری، پس به کسانی که پشتوانه و قدرت دارند، تکیه نکن.