غزل شمارهٔ ۵
ای خط و خال خوشت مایهٔ سودای ما
ای نفسی وصل تو اصل تمنای ما
چونکه قدم مینهد شوق تو در ملک جان
صبر برون میجهد از دل شیدای ما
چتر همایون عشق سایه چو بر ما فکند
راه خرابات پرس گر طلبی جای ما
از رخ زیبای تو قبلهگه عام را
کعبهٔ دیگر نباد دلبر ترسای ما
مردم لولیوشیم ما که و سجده کدام
رای هزیمت گرفت عقل سبک رای ما
صوفی افسرده را زحمت ما گو مده
رو تو و محراب زهد ما و چلیپای ما
رطل گران را ز دست تا ننهی ای عبید
زانکه روان میبرد عمر سبک پای ما
اطلاعات
وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ای خط و خال خوشت مایهٔ سودای ما
ای نفسی وصل تو اصل تمنای ما
هوش مصنوعی: ای نقش و زیبایی زیبای تو، باعث عشق و دلباختگی ما هستی. ای جانِ من، وصل تو، اساس آرزوهایمان است.
چونکه قدم مینهد شوق تو در ملک جان
صبر برون میجهد از دل شیدای ما
هوش مصنوعی: وقتی که عشق تو در وجود ما حرکت میکند، صبر از دل عاشقمان خارج میشود و طاقت را از ما میگیرد.
چتر همایون عشق سایه چو بر ما فکند
راه خرابات پرس گر طلبی جای ما
هوش مصنوعی: عشق مانند چتری باشکوه بر سر ما سایه افکنده است. اگر به دنبال جایی برای ورود به دنیای خراباتیان هستی، از ما سؤال کن.
از رخ زیبای تو قبلهگه عام را
کعبهٔ دیگر نباد دلبر ترسای ما
هوش مصنوعی: از زیبایی چهرهات، جایی برای عبادت دیگران وجود ندارد. دلبر و محبوب ما از عشق و زیبایی تو بهرهمند است و هیچ چیزی نمیتواند به اندازه تو جذاب باشد.
مردم لولیوشیم ما که و سجده کدام
رای هزیمت گرفت عقل سبک رای ما
هوش مصنوعی: ما مردمی هستیم که مانند لولیها هستیم و عقل ما به سادگی به این فکر نمیکند که چرا باید به ذلت بیفتیم.
صوفی افسرده را زحمت ما گو مده
رو تو و محراب زهد ما و چلیپای ما
هوش مصنوعی: صوفی غمگین را زحمت نده و از ما دور شو، تو و جایگاه عبادت ما و نماد ایمان ما.
رطل گران را ز دست تا ننهی ای عبید
زانکه روان میبرد عمر سبک پای ما
هوش مصنوعی: اگر وزنه سنگینی را از دست نگذاری، ای عبید، چون زندگی ذاتاً در حرکت است، عمر ما را به سویی میبرد.