هوش مصنوعی: در این بیت شاعر درباره زیبایی و ویژگی‌های خاص محبوبش سخن می‌گوید. او می‌گوید که هیچ درخت سرو را ندیده که به جای تو ایستاده باشد. بنابراین، تو همچون سروی هستی که گل‌های زیبایی را می‌رویاند و زیبایی‌ات بی‌نظیر است.

هوش مصنوعی: اجازه بده که این عاشق بی‌تاب، حتی برای یک لحظه هم بی‌تو نباشد و در جایی نایستد.

هوش مصنوعی: می‌ترسم که با وجود آنکه آسمان به خوبی با تو رفتار کرده، من به آرزوهایم نرسم و دشمن خوشحال شود.

هوش مصنوعی: فریاد می‌زنم که از شدت تشنگی به مرز مرگ نزدیک شده‌ام، اما هیچ‌کس نیست که آبی به من بدهد تا به تشنگی‌ام پایان دهد.

هوش مصنوعی: فریاد می‌زنم که ظلم و ستم از حد و اندازه فراتر رفته و کسی نیست که به فریاد من برسد، در حالی که من حقم را طلب می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر دیوانه‌ای در زنجیره وجود تو بویی از تو حس کند، چنان دیوانه می‌شود که آن زنجیره را پاره می‌کند.

هوش مصنوعی: زمان آن فرا رسیده است که چشم سرنوشت من باز شود و از چنگال غم، درد و عذابم آزاد شوم.

هوش مصنوعی: امشب، بار مشکلات درویش کمی آسان‌تر می‌شود، زیرا وضعیت جهان هیچ‌گاه ثابت نمی‌ماند و تغییر می‌کند.

هوش مصنوعی: ما پیرو کسی هستیم که حتی در شرایط سخت دلش را به راحتی نمی‌دهد و در نهایت بخت او را به هدفش می‌رساند.