هوش مصنوعی: روح تشنه من به نوشیدنی شگفت‌انگیز تو وابسته است و دل‌باخته عطر خوش سنبل تو شده.

هوش مصنوعی: مردم در شب‌ها بیدار بودند و من به خاطر خواب عمیق چشمان تو نمی‌توانستم بخوابم.

هوش مصنوعی: وقتی گلبرگ‌ها باز می‌شوند، پرنده صبح شروع به خواندن می‌کند و در وصف زیبایی و جذابیت موهای تو سخن می‌گوید.

هوش مصنوعی: بیچاره چه کاری از دستش برمی‌آید وقتی بر گل صدبرگ نیازی ندارد؟ اگر دست دیگری نباشد، او تمام نیازش را از زیبایی تو می‌گیرد.

هوش مصنوعی: کسی که در عشق تو حضور ندارد، نیازی به عبادت و نماز ندارد. او چنان تحت تأثیر زیبایی ابروی تو است که مانند محراب برای نماز می‌باشد.

هوش مصنوعی: من در برابر درخشش و عظمت تو مانند یک ذره خاک هستم و هر ذره مخلوق دیگر نیز نمی‌تواند تاب و تحمل نور و شکوه تو را داشته باشد.