شمارهٔ ۴۸۳
حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد
صد زاهد دین، بسته زنار توان کرد
دیوانه شود زنده، ولی خلق بمیرند
گر نقش جمال تو به دیوار توان کرد
آن تیز نگه کردن تو جانب عشاق
نیشی ست کز آن صد جگر افگار توان کرد
داری چو هوس بردن دل، پیش در تو
دلها بتوان بردن و انبار توان کرد
عشق چو تویی، گر چه که سوزنده بلایی ست
کاری ست که جان در سر این کار توان کرد
آن دم که بگرییم ز هجران تو با خویش
ماتم زده ای چند در آن یار توان کرد
بر خسرو بیچاره ز اندوه دل خویش
بر مورچه گر کوه گران بار توان کرد
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد
صد زاهد دین، بسته زنار توان کرد
هوش مصنوعی: اگر فقط یک بار بتوانم از زلف تو بهرهمند شوم، میتوانم صد عابد و زاهد را به دستیاری خود بگیرم و به راحتی به هدفم برسم.
دیوانه شود زنده، ولی خلق بمیرند
گر نقش جمال تو به دیوار توان کرد
هوش مصنوعی: این بیت به احساس شدید عشق و زیبایی اشاره دارد. میگوید که وقتی چهره زیبای معشوق بر دیواری نقش بسته شود، حتی افرادی که زندهاند نیز به نوعی دیوانه خواهند شد و به شدت تحت تاثیر زیبایی او قرار میگیرند، در حالی که دیگران ممکن است در اثر این زیبایی احساس خستگی و مرگ کنند. به عبارتی، زیبایی معشوق میتواند تأثیری عمیق و گاهی حتی ویرانگر بر احساسات انسانها بگذارد.
آن تیز نگه کردن تو جانب عشاق
نیشی ست کز آن صد جگر افگار توان کرد
هوش مصنوعی: تو با تیز کردن نگاهت، به عاشقان نیشی میزنی که از آن نیش، میتوان صد دل شکسته را جریحهدار کرد.
داری چو هوس بردن دل، پیش در تو
دلها بتوان بردن و انبار توان کرد
هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی به دلهای مردم وارد شوی و آنها را به سوی خود جذب کنی، میتوانی دلها را نزد خود جمع آوری و نگهداری کنی.
عشق چو تویی، گر چه که سوزنده بلایی ست
کاری ست که جان در سر این کار توان کرد
هوش مصنوعی: عشق تو مانند آتش سوزانی است که بسیار دردآور و سخت است، اما با این حال، من تمام توانم را صرف این عشق میکنم و حاضر هستم برای آن هر تلاشی انجام دهم.
آن دم که بگرییم ز هجران تو با خویش
ماتم زده ای چند در آن یار توان کرد
هوش مصنوعی: زمانی که به خاطر دوری و جدایی تو اشک میریزم، چند نفر از دوستان و آشنایان هم در آن لحظه متأثر و غمگین خواهند بود.
بر خسرو بیچاره ز اندوه دل خویش
بر مورچه گر کوه گران بار توان کرد
هوش مصنوعی: خسرو بیچاره از شدت اندوه خود، حتی میتواند سنگینی کوهی را بر دوش یک مورچه تحمل کند.

امیرخسرو دهلوی