هوش مصنوعی: ماهی که از روی زیبایی و جذابیت خود، دیگران را نگران و دلبسته می‌کند، هیچ توجهی به دیگران ندارد و فقط به خودش می‌اندیشد.

هوش مصنوعی: می‌گوید که من خوابم نمی‌برد و از این حسرت می‌میرم. هیچ‌کس در دنیا خواب نداشته و نمی‌تواند بفهمد که او چگونه خواب می‌بیند؟

هوش مصنوعی: غم یعقوب بیش از آن است که پیراهن را ببیند، چرا که حسرت او در دلش مثل دیدن خود در آینه است.

هوش مصنوعی: دوست و یاری که آرزو دارد، روی مردم را نشان نده. زیرا او بیچاره، تنها مدت کمی از این جهان را می‌بیند.

هوش مصنوعی: اگر زیبایی‌پرستی به تو وعده عاشقانه و شیرین دهد، بدان که این شک و درد را بر دل تو خواهد نشاند، همانطور که اگر قصابی رحم کند، به خود ضرر می‌زند.

هوش مصنوعی: هر کسی در جوی زندگی خود، کاری را که می‌کند می‌بیند و من هم از حسی عمیق رنج می‌برم. کسی که دلش شاد باشد، زیبایی‌های زندگی را در جریان آب مشاهده می‌کند.

هوش مصنوعی: او عذری دارد که نمی‌تواند غم من را در دلش احساس کند، چرا که هر جا که نشانه‌ای از من ببیند، تنها یادآور رنج و اشکهای من خواهد بود.

هوش مصنوعی: تو دوباره جوان خواهی شد، اما فریاد می‌زنم که این پادشاه اکنون پیر شده است. حالا دیگر کسی نمی‌تواند خود را جوان ببیند.