هوش مصنوعی: هر کسی که با تو به نوعی ارتباط دارد، در برابر تو خضوع و احترام می‌کند، چون وقتی موضوع به کار و فعالیتی مهم می‌رسد، همه چیز تغییر می‌کند.

هوش مصنوعی: دل سنگی است که با زلف تو پیوند می‌خورد، جالب اینجاست که سنگی که روی سر مار می‌افتد، نوعی برگشت و تضاد را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: وقتی تو به زمین بیفتی، از جای خود بلند می‌شوی و در این میان، صد عاشق به خاطر تو به پا می‌خیزند. در حالی که اگر هزار نفر به زمین بیفتند، باز هم تو اهمیت بیشتری داری.

هوش مصنوعی: جانم از غم تو به شدت رنجور می‌شود و گل‌های خشک نیز در یک جا ثابت می‌مانند اگر به یاد بهار بیفتم.

هوش مصنوعی: مردم به خاطر تو بسیار گریه می‌کنند و دریا نیز با ساختن امواج فراوان، سعی دارد تو را به کنار خود بیاورد.

هوش مصنوعی: هرگز از تیر چشمانت شکایت نخواهم کرد، زیرا حتی بلبل هم گاهی بر خار می‌افتد.

هوش مصنوعی: نتیجه این است که تو به قدری در دل خسرو جای داری که حتی اگر عشق و حال بر تو غبار بیندازد، هنوز هم نیازی به تماشا و دیده شدن نیست.