هوش مصنوعی: صورت دل‌فریب تو آن‌قدر زیباست که گویی خورشید در برابرش کم‌نور است؛ به وضوح مشخص است که ماه هم از شرم زیبایی تو در پس ابرها پنهان مانده است.

هوش مصنوعی: آن مویی که شبیه به دامی دور ماه است، مانند زلفی زیبا، و آن لب که بر جان ما اثر گذاشته است، همچون خالی به یادگار مانده است.

هوش مصنوعی: این‌گونه که میان ما اکنون جسمی وجود دارد، در واقع خیالی بیشتر از آن چیز است. اکنون امید ما به وصالی به آن خیال است.

هوش مصنوعی: اگر کسی به زلف و زیبایی تو نگاه کند، دوری و تسلسل آن را می‌بیند که در نظر اهل نظر غیرممکن است.

هوش مصنوعی: نمی‌توانی غم و اندوه من را بر من حرام کنی، زیرا آنچه برای درویشان به عنوان خیر و نعمت است، برای ما هم ممکن است شایستگی داشته باشد.

هوش مصنوعی: حد و مرز جواب سلطنت ما نمی‌تواند بیانگر تمام ویژگی‌های ما باشد، چرا که در حضور پادشاهان، نشانه فقر و نیاز، سوال کردن است.

هوش مصنوعی: جمال آن معشوق در زیبایی چهره‌ام به وضوح دیده می‌شود و درباره انتهای کمالش چه بگویم که آن حتی فراتر از تصور است.