هوش مصنوعی: دل به جای وصال تو، هیچ تمنایی نداشت و چشم هیچ تماشا و زیبایی را از دیدار تو بهتر نیافت.

هوش مصنوعی: فکر و خرد در حضور تو آنقدر مشغول و سرگشته شد که هر جا رفت، مثل گیسوانت، نتوانست به سودی دست یابد و همیشه خالی و بی‌هدف ماند.

هوش مصنوعی: زمانی که تو در دسترس بودی و امکان دیدارت فراهم بود، هیچ عاشقی نتوانست فرصتی برای بوسیدن پای تو پیدا کند.

هوش مصنوعی: چون نرگس، بخاطر عشق، به اندازه‌ای شاد و خوشحال نشد که سرش را زیر پای سروی بلند بگذارد.

هوش مصنوعی: چشم گریان من با خیال او آشنا شد و گفت: کسی مثل این گوهر را در هیچ دریایی پیدا نمی‌کند.

هوش مصنوعی: دل از مسائل پیچیده و ناپیدا چه می‌داند، وقتی که نمی‌تواند از زبانش به درک درستی برسد. چگونه ممکن است که آن را بفهمد، در حالی که مانند معماهایی است که حل نشده باقی می‌مانند؟

هوش مصنوعی: او به کمالی دست پیدا کرد که حتی از بهشت هم بهتر بود، اما به خاطر زیاد بودن خواسته‌ها و آرزوهایش، نتوانست از آن کمال بهره‌مند شود.