هوش مصنوعی: اگر زیبایی و محبت و وفا نیست، پس بار من سنگین خواهد بود و روش عاشق‌کشان جز بی‌وفایی نیست.

هوش مصنوعی: اگر در دل او خون ما بریزد، این نشانه عشق و محبت است، اما اگر چنین نباشد، وجود ما برای او بی‌معناست. با لب‌هایش فقط امید خونبها را به ما می‌دهد و اگر این امید وجود نداشته باشد، ما نیز برایش بی‌ارزش خواهیم بود.

هوش مصنوعی: خوشی و لذت معشوقان با عاشقان همیشه در تضاد است. اگر نمی‌توانی از این خوشی بهره‌مند شوی، بهتر است بگویی که وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در شب‌ها، محفل ما روشن و شاداب است، ولی اگر او نباشد، دیگر هیچ چیز در جمع ما ارزشمند نیست.

هوش مصنوعی: من با اشک‌هایم خاک را بر چهره خود پاشیدم و مانند کحلی برای جواهرات، زیبایی تصویر گوهرها را به وجود آوردم. اگر اشک نداشته باشم، هیچ زیبایی وجود نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: این گفتار مثل شکر برای ما خوشایند است و اگر دهان ما بین برود، حتی اگر در قبا پنهان باشد، وجود ندارد.

هوش مصنوعی: هر روز و شب مستمند کوی او هستم، اما در برابر سلطان ما دیگر کسی گدا نیست.