گنجور

رباعی ۳۷

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم؛
یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم؛
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد شدیم!

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: محمودرضا رجایی

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم؛
یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم؛
هوش مصنوعی: مدتی را به یادگیری و شاگردی مشغول بودیم و از آن دوران لذت بردیم؛ و بعد از آن، در مقام استاد بودن، خوشحال شدیم.
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد شدیم!
هوش مصنوعی: به حرف آخر گوش کن که ما به چه نتیجه‌ای رسیدیم: مانند آبی که به وجود آمدیم و مانند بادی که آزاد شدیم!

خوانش ها

رباعی ۳۷ به خوانش سهیل قاسمی

آهنگ ها

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

"لعبتکان"
با صدای محسن نامجو (آلبوم لنگ راک)

حاشیه ها

1392/08/08 20:11
ناشناس

پایان سخن شنو که مار را چه رسید/از خاک در آمدیم و بر باد شدیم

1393/05/15 22:08
omid

4.از خاک برآمدیم و در خاک شدیم

1393/11/29 17:01
کیوان

از خاک برآمدیم و بر باد شدیم

1393/12/03 05:03
ارد

جون ابر برآمدیم و بر باد شدیم

1393/12/03 05:03

چون ابر برآمدیم و بر باد شدیم

1398/03/22 13:05
Soory

از خاک درآمدیم و درخاک شدیم

1398/03/22 14:05
محسن ، ۲

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم؛
یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم؛
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
از خاک برآمدیم و بر باد شدیم!
ما همه از خاکیم
بر باد شدیم به مانای عمر ما بر باد رفت است،عمر ما تلف شد