هوش مصنوعی: وقتی که مهره عشق همچون گردن‌بند زیبای مینا نمایان می‌شود، چهره ماه من همچون صبحی روشن از شب یلدایی تاریک به نمایش درمی‌آید.

هوش مصنوعی: گوشواره‌ای زردرنگ به گوشش آویزان است که اگر نگاهی کنیم، مانند نقره‌ای می‌درخشد و زیبایی آن شبیه به روشنایی قمر و زهره است که به زیبایی دختر ویژه‌ای اشاره دارد.

هوش مصنوعی: در چمن، سرو به زیبایی و با وقار نشسته است و مانند درخت بلند، قامت افراشته من را نمایان می‌کند.

هوش مصنوعی: یک صوفی از لباس ویژه‌اش خارج شد و زنجیری به دور کمرش بست. چون دید که معشوقش با گیسوانش مثل یک صلیب در برابرش ایستاده است.

هوش مصنوعی: به او گفتم که چرا دل من در دام تو گرفتار شده. دانه سیاه بر چهره زیبایت جلوه‌گری می‌کند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که نیازی به توضیح درباره غم و اندوه ناشی از عشق تو نیست، زیرا وقتی دلم پریشان است و رنگ رخسارم زرد شده، خودش تنهایی نشان‌دهنده‌ی عمق این احساسات است.

هوش مصنوعی: چشم جذاب و سحرآمیز تو مانند دستی که از جادو حمایت می‌کند، زیبایی تو را با زلف‌هایت به نمایش گذاشت، مانند اژدهایی که معجزه‌ای را نمایان می‌کند.

هوش مصنوعی: با لبخند تو، دل‌های خسته زنده می‌شوند و گویی تو جادوگری هستی که مانند مسیحا، معجزه‌ای برای دل‌های غمگین به ارمغان می‌آوری.

هوش مصنوعی: وقتی چشم خواجو به زیبایی باز شد، زیبایی و ارزش واقعی را همچون یک گوهر نفیس نمایش داد.

هوش مصنوعی: زیبایی شاهد با طبع شیرینش چنان تحسین‌آمیز است که می‌شود از آن به اشعاری دلنشین و شگفت‌انگیز یاد کرد، به طوری که گویی زبان شیرین او نوشیدنی لذیذی از لعل و شکر است.