هوش مصنوعی: ای چشمان تو، مانند چشم‌بند مستان است و روی تو، مانند چراغی برای بت‌پرستان می‌باشد.

هوش مصنوعی: بادام تو، نشانه‌ی خوشی و لذت برای میگساران است و عناب تو، شیرینی و خوشی را به کام افراد نیازمند می‌آورد.

هوش مصنوعی: تو مانند مرجانی هستی که نگهدار لؤلؤ (دریا) است و ریحان تو مانند خدمتکاری است که به گلستان سرویس می‌دهد.

هوش مصنوعی: چهره‌ات مانند شمعی در تاریکی می‌درخشد و زیبایی‌ات در تاروپود موهایت نمایان است.

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره حسن اشاره دارد و می‌گوید که نامحسوس، ظاهر زیبای او مانند نامی در سرنامه است که توجه را جلب می‌کند. به عبارت دیگر، ظاهری دلربا و جذابیت او، مانند عنوانی در بالای صفحه، خود را معرفی می‌کند و درخشش خاصی دارد.

هوش مصنوعی: ای شمع، اشک‌های خونین خود را نریز و برای چه کسانی می‌گریدی؟

هوش مصنوعی: من لباس خود را پاره کرده‌ام مانند غنچه‌ای که در دل هزار صدای نغمه غرق شده است.

هوش مصنوعی: سرخی قدح باعث شد تا تهمت‌زنان به زمین بیفتند و از پا درآیند.

هوش مصنوعی: بیا بگذارید که درب قفسه شراب را باز کنیم و از خوشمزگی لعلین پیاله، لذت ببریم و کام‌مان را سیراب کنیم.