هوش مصنوعی: ما با دلی بزرگ ایثار کردیم و از این کار جان تازه‌ای گرفتیم. مانند این که در پای او گوهری افکندیم و از این فعل به ثروتی دست یافتیم.

هوش مصنوعی: زمانی که به باغ نظارت کردیم، به یاد قامت راست او افتادیم و درخت سروی بلند و خوش قد و قامت را در حرکت دیدیم.

هوش مصنوعی: با تصور چهره زیبا و قامت کشیده‌اش، در هر شاخه از درختان گلستانی رو به رو شدیم.

هوش مصنوعی: با اینکه همچون پرنده‌ای افسانه‌ای به دنبال عشق هستیم، اما هر بار در هر لحظه یک مکان امن برای دل‌مان پیدا می‌کنیم.

هوش مصنوعی: باید از دنیای خود جدا شوی و به جهانی دیگر بپیوندی، چون ما همواره خود را در مکانی مشخص پیدا کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: در این دنیا که هیچ نشانی از معشوق نیست، فریب نخور که فکر کنی از آن بت زیبا چیزی بدست آورده‌ای.

هوش مصنوعی: سال‌ها تلاش کردیم که از راه عشق او دور شویم، اما نگذار تا فکر کنی که به انتهای این مسیر رسیده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما فقط به خاطر خواب تو بیماریم و هیچ دلیلی نداریم که از چشمان گرانبهایت دور شویم، چرا که در هر گوشه‌ای از زندگی به ناتوانی و ضعف می‌رسیم.

هوش مصنوعی: در باغ صدای غم عشق تو، هر گیاهی که دیدیم از اشک چشم، رنگی ارغوانی گرفته است.

هوش مصنوعی: وقتی یاد تیغ مژگان تو را به خاطر آوردم، چشم‌هایم را باز کردم و هر رشته مویی که بر تنم بود، نشانه‌ای از خواجو سنانی پیدا کردم.