هوش مصنوعی: مدت زمانی را در کنار شخصی زیبا و دلپذیر سپری کردم که زبانی راست و صادق داشت و چهره‌اش نیز بسیار دلنشین بود.

هوش مصنوعی: در فصل بهار مانند بلبل با شادی و سرزندگی آواز می‌خواندم، چون در این باغ شادمانی و لذت بهاری را تجربه می‌کردم.

هوش مصنوعی: من از غرق شدن در دریا ترسی ندارم و نگران موج‌های خطرناک نیستم، زیرا از میان این دریای مشکلات، جایی برای خودم دارم که می‌توانم در آن آرام بگیرم.

هوش مصنوعی: هیچ‌یک از کمین‌کنندگان نتوانستند به قلب من ضربه بزنند، چرا که من با ویژگی‌های منحصر به فردی چون سواری چابک، به میدان آمدم.

هوش مصنوعی: اگر غم من به اندازه خون جگر باشد، باز هم برایم اهمیتی ندارد، زیرا به واسطه وجود او که تسکین‌دهنده غم‌هایم است، غم‌های من کاهش می‌یابد.

هوش مصنوعی: وقتی نفس من به آرامی دمید، غباری را که از یادم رفته بودی، به وضوح می‌دیدی. اگر می‌دانستی که از راه او چه غباری در دل داشتم.

هوش مصنوعی: من دوستی داشتم که همیشه در کنارم بود و هیچ‌گاه از من دور نمی‌شد، با این‌که در هر لحظه ممکن بود در جایی دیگر زندگی کنم.

هوش مصنوعی: چرخ فلک و سرنوشتش اکنون از من دور شده و گویی در خواب می‌بینم که داشتن یاری در کنارم.

هوش مصنوعی: من مانند خواجو نه به خوب و بد مردم کاری داشتم، اما از آنجا که به او وابسته بودم، ارتباطی خاص با او داشتم.