هوش مصنوعی: آه از آن دوست که از حال دوستانش بی‌خبر است و از کسی که از مشکلات دیگران هیچ غم نمی‌خورد.

هوش مصنوعی: دوستی کسی نیست که از حال و احوال دوستانش بی‌خبر باشد. دوست باید کسی باشد که به خوبی از وضعیت و نیازهای یاران خود آگاه باشد.

هوش مصنوعی: زورمندی که در طول عمرش هرگز به مشکل نیفتاده، چطور می‌تواند حال و روز کسانی را که در تنگنا هستند درک کند و از آن‌ها خبر داشته باشد؟

هوش مصنوعی: در جایی که فرش نرم و زیبایی به خواب رفته است، دوستانی که بیدارند، از خواب او بی‌خبرند.

هوش مصنوعی: از یک پزشک نمی‌توان درمانی برای دل زخمی یافت، اگر او از علت دردهای بیمارانش آگاه نباشد.

هوش مصنوعی: عشق و شوری در دل دارد، اما از حقیقت و واقعیت‌های عمیق زندگی بی‌خبر است. او به چالش‌ها و انتقادات هوشیاران اهمیت نمی‌دهد و برایش فرقی نمی‌کند.

هوش مصنوعی: من، در حالی که فقیر و بیچاره‌ام، باران مصیبت‌ها را به دوش می‌کشم و نمی‌خواهم که کسی از شدت این باران چیزی بفهمد و غرق شود.

هوش مصنوعی: ما دیگر به خرید یوسف نیازی نداریم، زیرا کسانی هستند که در جهان به دنبال او هستند و او را ارزشمند می‌دانند.

هوش مصنوعی: تا هنگامی که چشم نرگس‌گونه تو مرا مست کرده، خوابگاهی وجود ندارد که از در آن بیرون شوم و به مکان خمّارانی بروم.