هوش مصنوعی: دست من به آن گیسوی بلند نمی‌رسد، پس فقط من و یاد او و شب‌های قدیمی‌ام خواهیم بود.

هوش مصنوعی: امروز در جهان، ما و او از نیازها رهایی یافته‌ایم و از هر گونه فخر و ناز بی‌نیاز هستیم.

هوش مصنوعی: اگر به عاشقان اجازه ورود به دریا داده نمی‌شود، پس از کدام راه باید بروند؟ با صدای حجاز باید بروند.

هوش مصنوعی: اگر محمود بخواهد که دو جهان را به تسخیر خود درآورد، هیچ کدام از این دو جهان جز ایاز به عنوان مقصود او نخواهد بود.

هوش مصنوعی: عشق را با دیدی تیزبین نگاه کن؛ چرا که در ظاهرش فقط نمایی است، اما در عمقش حقیقت نهفته است.

هوش مصنوعی: ای رود، بزن琴 را، که مانند چوب عود من را سوزاندی. حال که دلم سوخته، با دلم اندکی مدارا کن.

هوش مصنوعی: محبت و جذبه تو، جان من را به دام انداخته است، مانند کبوتر بیچاره‌ای که در تله یک شکارچی گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: در هر زمان و مکانی، مانند یک سرو استوار و زیبا که همیشه در حالت ایستاده است. وقتی به قامت تو نگاه می‌کند، بر او واجب می‌شود که به تو احترام بگذارد و در مقابلت سجده کند.

هوش مصنوعی: از دوردست‌ها به آینده نگاه نکن، چون برای مسافران راهی که دراز پیش رو دارند، امیدی وجود ندارد.