گنجور

شمارهٔ ۹

کی بود؟ کی؟ که در آیم ز درت
همچو زلف تو در افتم ببرت
تا که از بوسه بتاراج دهم
شکر ننگت و تنگ شکرت
آه کز زلف تو آمیخت دلم
بستۀ موی شدن چون کمرت
همه فتنه شده بر یکدیگر
حلقۀ زلف یک اندر دگرت
این دل سوخته خرمن خرمن
می نیاید بجوی در نظرت
دل ز زلف تو برون آورمی
اگرم دستر سستی بسرت
آب چشم و رخ ز درم هر دم
که گلی سازند از خاک درت
گر ز جان دست برداری تو، دهم
از دلی پاک دلی بی جگرت

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: سیاوش جعفری

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

کی بود؟ کی؟ که در آیم ز درت
همچو زلف تو در افتم ببرت
هوش مصنوعی: کیست که هنگام ورود به خانه‌ات، مانند زلف تو به آرامی و زیبایی به زمین بیفتد؟
تا که از بوسه بتاراج دهم
شکر ننگت و تنگ شکرت
هوش مصنوعی: شاید بخواهم با بوسه‌ام به تو آسیب بزنم و از شیرینی و زیبایی‌ات به طور تلخ و دردناک استفاده کنم.
آه کز زلف تو آمیخت دلم
بستۀ موی شدن چون کمرت
هوش مصنوعی: ای کاش، از وقتی که زلف تو در دلم پیچیده، مانند مویی که به دور کمرت می‌پیچد، خود را به درد و رنج انداخته‌ام.
همه فتنه شده بر یکدیگر
حلقۀ زلف یک اندر دگرت
هوش مصنوعی: همه دچار مشکلات و درگیری‌هایی شده‌اند که به نوعی به همدیگر مربوط می‌شود و این مسائل به خاطر پیوندی است که میان آنها وجود دارد.
این دل سوخته خرمن خرمن
می نیاید بجوی در نظرت
هوش مصنوعی: این دل آتش‌گرفته به جمع خرمن‌های عشق نمی‌آید که در مقابل چشمانت بیاید.
دل ز زلف تو برون آورمی
اگرم دستر سستی بسرت
هوش مصنوعی: اگر بتوانم، دل خود را از زلف تو جدا می‌کنم، البته این کار برایم سخت و دشوار است.
آب چشم و رخ ز درم هر دم
که گلی سازند از خاک درت
هوش مصنوعی: هر بار که گلی از خاک در خانه‌ام ساخته شود، چشمانم پر از اشک و چهره‌ام زرد و پژمرده خواهد شد.
گر ز جان دست برداری تو، دهم
از دلی پاک دلی بی جگرت
هوش مصنوعی: اگر از زندگی و احساسات خود دست بکشی، از دل پاک و بی‌دغدغه‌ام، به تو چیزهایی می‌دهم که برایت بی‌اهمیتند.

حاشیه ها

1397/01/22 01:03
nabavar

چند اشتباه نوشتاری:
کی بود؟تا که در آیم ز درت
شکر تنگت و تنگ شکرت
دل ز زلف تو برون آوردم
آب چشم و رخ زردم هر دم
گر ز جان دست بداری تو، دهم
از دلی پاک ولی بی جگرت
هیچ منبعی نبود ، همه را حدس زدم
با پوزش

1398/07/23 14:09
عین. ح

با سلام
سپاس از آقای حسین.
به نظر می‌رسد مصراع اول به صورت «کی بود، کی؟ که درآیم ز درت» درست باشد.
«دل ز زلف تو برون آورمی» به همین صورت درست است.
«از دلی پاک، دلی بی‌جگرت» نیز به همین صورت درست است. «جگر» در اینجا به معنی اندوه است.