هوش مصنوعی: دهان تو مانند کام شیرین است و چشمانت به قدری زیبا هستند که همانند حوریان بهشتی می‌درخشند.

هوش مصنوعی: از چشمانم دو جوی خون جاری است و چهره‌ام به زردی جلوه‌ای دارد، مانند جدولی که با رنگ شنجرف (رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای) کشیده شده است.

هوش مصنوعی: نگو که من از لب‌های تو چه زیبایی می‌خواهم، چرا که این صحبت‌ها دل من را از صبر خالی می‌کند.

هوش مصنوعی: در این دنیا، جنگ و دعوا بر سر چگونگی مدیریت زمان و عمر، فقط به افراد پیر مربوط می‌شود که جوانی خود را در عشق و محبت به زیبایی‌ها صرف کرده‌اند.

هوش مصنوعی: چگونه می‌توانیم از دریای عشق به سمت ساحل حرکت کنیم وقتی که دریا پر از خطرات است و کشتی‌مان در حال آسیب دیدن است؟

هوش مصنوعی: اگر بهار زندگی‌ام به پایان نرسیده، پس چرا باید لایه‌ای از سفیدی، مانند برف، بر سر من نشسته باشد؟

هوش مصنوعی: من از جام زیبایی تو نوشیدم و باده عشق را نوشیدم، این احساس لطافت در ظرفی به وجود آمده که به لطف و بخشش تو است.