هوش مصنوعی: دست خاصان مانند تسبیحی است که از گوهر صداقت خالی است.

هوش مصنوعی: غرق در اشک و اندوه هستم به خاطر تو، مانند غواصی که در عمق دریا غوطه‌ور می‌شود.

هوش مصنوعی: حرکت و رفتار هر فرد ناشی از خود او است و شادی و وجد صوفی از رقصنده‌ای به وجود نمی‌آید.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم داستان تو را از دیگران بشنوم، زیرا راوی داستان نمی‌تواند به راوی دیگر علاقه‌مند باشد.

هوش مصنوعی: چرا به دنبال ویژگی‌های خاص در موارد عادی هستی؟ آیا می‌دانستی که چه زمان ابراهیم تبدیل به ویژگی‌های خاص می‌شود؟

هوش مصنوعی: صوفی برای نشان دادن پاکی و آزادگی خود، ریشش را از دست شانه بیرون آورد و رها کرد.

هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که در محبت و عشق، باید به احساسات و عواطف واقعی توجه کرد و تنها به زیبایی کلمات یا معانی خاص اهمیت ندهیم. در واقع، ارزش واقعی سخن در عمق عشق نهفته است، نه در ظاهر و زیبا بودن لفظ.