هوش مصنوعی: ای دل، جانت را در ازای لب‌های خوش رنگ یار بده و به جای آن، خرد را به مانند می خوشگوار تقدیم کن.

هوش مصنوعی: باد بهاری عطر و بوی خوش زنده‌دلانه را از باغ به همراه می‌آورد، مانند گلی که برگه‌های دانش و فضیلت را به نسیم بهار تقدیم می‌کند.

هوش مصنوعی: جمال عشق یکی و یگانه است و نمی‌تواند در دلی که به هزار قسمت تقسیم شده جا بگیرد.

هوش مصنوعی: من از تو نمی‌خواهم که به خاطر عشق من عذرخواهی کنی، ای دانشمند. بلکه می‌خواهم که گناه من را به ساقی با سیاهی مو ببخشی.

هوش مصنوعی: ای عشق، به خاطر نادانی و بی‌تجربگی خودم در آتش عشق سوخته‌ام. اکنون تو که پخته و با‌تجربه‌ای، از آتش وجود خودت به من جانی تازه بده و مرا از این خامی نجات بده.

هوش مصنوعی: روی خود را به من نشان بده، زیرا من در انتظار تو جان می‌سپارم. حضور تو می‌تواند مرا از این انتظار بی‌پایان رهایی بخشد.

هوش مصنوعی: برای این که پاداش کار را دریافت کنی، باید جدی و با انگیزه کار کنی؛ عشق به کار کافی نیست. پس در نهایت پاداش زحماتت به خداوند تعلق می‌گیرد.